Hun definitie: Pedofilie is de seksuele aantrekking tot (veel jongere) kinderen.
Uitleg: Iemand met deze gevoelens noemen we een pedofiel. Meestal zijn dit volwassenen die op kinderen vallen, maar voor sommige pedofielen waren hun gevoelens voor jongere kinderen al duidelijk vóórdat zij volwassen waren.
Er zijn pedofielen die vallen op heel jonge kinderen (bijvoorbeeld leeftijden onder de 6 jaar), en pedofielen die juist op ouder vallen (bijvoorbeeld leeftijden tussen de 10 en 14 jaar). Sommige pedofielen vallen uitsluitend op kinderen, maar andere vallen daarnaast ook nog op volwassenen. Sommige pedofielen hebben seks met kinderen, andere niet.
Met bovenstaande definitie begin ik om aan te geven waar dit blog een beetje over gaat.
Verder wil ik voor ik verder ga schrijven even volkomen duidelijk maken dat ik seks met kinderen NIET goedkeur. Zelf moeder van een stel geweldige kinderen moet ik er niet aan denken dat iemand hun onschuldigheid van ze afneemt door wat dan ook voor seksuele activiteiten uit te voeren waar ze nog niet aan toe zijn, die ze niet begrijpen of verkeerd interpreteren.
Dat gezegd kan ik beginnen. Ik ben tot dit onderwerp gekomen doordat ik een tijd terug een boek heb gelezen. Een boek waarin een vrouw haar ervaringen als slachtoffer van een pedofiel beschrijft maar ook haar interpretatie van de ervaringen van de pedofiel. Het was geen zwaar boek, het was geen vulgair boek, het was een eerlijk boek waarin niets werd veroordeeld en dat vond ik het mooie van het boek.
Mijn ervaring is dat veel onderwerpen taboe zijn, er wordt misschien wel over gesproken maar alleen op zo’n manier dat de meningen alleen worden gegeven die maatschappelijk geaccepteerd zijn. Afwijkende meningen worden stil gehouden uit angst dat ze misschien wel mis geinterpreteerd worden. En bij sommige onderwerpen kunnen we het ons domweg niet veroorloven om verkeerd begrepen te worden.
Zou ik hardop zeggen: Ik begrijp een pedofiel. Dan zal een daarna een relaas van een halfuur nodig hebben om mijn mening te verdedigen. En dan mag ik hopen dat het danwel begrepen wordt. Maar de kans is groot dat een enkeling mij lang zal blijven wantrouwen en hun kinderen ver uit mijn buurt houden.
Daarom is een anonieme blog zo geweldig, hier kan dat wel! Men kan zijn mening eventueel in reacties spuwen, men kan besluiten niets meer van mij te lezen, men kan alles nog 3x rustig nalezen zou dit nodig zijn. Maar ik zal er geen verder persoonlijk leed van ondervinden.
Dus bij deze: Ik begrijp een pedofiel!
En dan nu mijn relaas om bovenstaande opmerking ‘goed’ te praten;
Natuurlijk ben ik geen pedofiel, ik voel me absoluut niet aangetrokken tot (veel te) jonge kinderen. Alhoewel, ik ben al boven de 30 en toch kwijl ik weg bij het lichaam van Taylor Lautner (Twiligh Saga) en die was toch echt nog piepjong toen hij voor het eerst in zijn blote bast voor mijn ogen verscheen. Maar nee, ik kwijl er bij weg maar als een 17 jarige met het lichaam van Taylor voor mijn ogen zou staan zou ik hem toch niet tot seks provoceren. Nee ik voel me fysiek niet aangetrokken tot kleine kinderen dat durf ik met een eerlijk hart aan jullie te zeggen.
Ik vind het ook moeilijk om te begrijpen waarom sommige mensen zich wel seksueel aangetrokken voelen tot kleine kinderen. Ik kan me voorstellen dat ze veel voelen voor de speelsheid, het ondeugende, het onschuldige en vooral de onvoorwaardelijke liefde die kinderen geven. Ik vind het kleine bewonderenswaardige wezentjes. Ik ben niet de enige die wel eens verwonderd staat te kijken naar hoe een kind kan genieten van dingen die wij niet meer echt zien. Hoe een kind op de knietjes door het gras achter een klein beestje aankruipt, hoe enthousiast ze reageren op een vliegtuig. Hoe ze zonder enige twijfel geloven in de Sint en zijn pieten, zelfs als ze al is verteld dat het nep is blijven ze nog enkele jaren volhardend geloven zodra die man weer voor hun staat. Hoe snel ze ‘vrede’ maken na een ruzie en hoe ze 2 minuten nadat je boos op ze geweest bent weer aan je been hangen en met grote ogen je aankijken en uit t diepst van hun ziel zeggen: mama je bent de liefste! Ja dat zijn dingen die ik zonder enige moeite kan voorstellen.
Maar het kost me veel meer moeite om dat seksuele stukje er bij te bedenken. Ik ben heel ruimdenkend en vind dat je (bijna) alles wel eens moet proberen. let wel: BIJNA alles. Seks met kinderen hoort daar niet bij, heroine zou ik dan bewaren tot op het sterfbed en zo zijn er nog wel enkele dingen te noemen, schadelijke dingen voor mezelf of voor een ander. Maar verder ben ik dus ruimdenkend. Drugs: probeer het, maar verantwoord, lees je in, zorg voor de juiste omstandigheden en doe het voor de juiste redenen. Van werk veranderen: doen als je ongelukkig bent, maar denk goed na en bezint eer ge begint. Seks, er is zoveel en soms lijkt iets niet geweldig maar soms kan je verrast worden, dus probeer en leer. B.V: Veel mensen moeten niet denken aan oesters maar sommige mensen vinden ze heerlijk. Je weet het pas zeker of je het echt niets vind als je ze eens geproeft hebt.
Ruim denkend dus, misschien is dat een reden waarom ik pedofilie kan begrijpen. Ik kan begrijpen dat we allemaal andere dingen lekker en fijn vinden. De een houd van bloemkool, de ander niet. De een vind plasseks helemaal geweldig, de ander niet. Dus waarom zou dit anders zijn op dit gebied?
Lange tijd waren homoseksuele mensen ook outcast en onbegrepen. Het was bijna net zo’n taboe als pedofiie. Logisch dat dit taboe (hier in NL grotendeels) doorbroken is er wordt niemand leed mee aangedaan. Een groot verschil met pedofilie. Maar het principe blijft hetzelfde. Er zijn nu eenmaal mensen die zich wel seksueel aangetrokken voelen tot kinderen. Nu geloof ik (wil ik geloven?) dat het grootste gedeelte hiervan genoeg morele opvoeding heeft gehad om niet aan hun verlangens toe te geven en geen kinderen daadwerkelijk seksueel misbruiken. En ik hoop ook dat dat groepje dat zich niet kan inhouden appart gezet worden, ver weg van kinderen. Maar dat deze mensen met hun gevoelens er zijn dat is een feit en dat begrijp ik.
Nu heb ik wel eens filmpjes op you tube gezet van mijn kinderen lekker aan het spelen op het strand. De jongste in zijn blote billen. Foto’s geplaatst van mijn kinderen in hun zwemkleding in het badje. En bijna altijd kwam uit welke hoek dan ook het advies ze te verwijderen. Dat er geestzieke mensen op het internet rondzwerven die deze onschuldige kiekjes gebruiken voor hun seksuele genot. Mijn reactie was: als iemand daarmee van echte kinderen afblijft dan heb ik daar geen moeite mee. Ik weet het niet, ik acht de kans zeer klein,maar zou het gebeuren dan gebeurd het maar. Mijn kinderen merken er niets van. Een keer kreeg ik de reactie terug dat ik hiermee provoceerde en mijn kinderen als doelwit neerzette, want stel je voor zo’n zieke geest zou een van mijn kindjes wel heel bijzonder vinden en op zoek gaan, dan had ik het zelf uitgelokt! Dit vond ik een onnodige en zeer loze reactie terug.
Niemand kan meer naar het zwembad of strand met hun kindjes, laat ze vooral niet lekker in hun nakie in het zand spelen, houd ze binnen want stel je voor, dan provoceer je en ben je het zelf schuld! Een vrouw die sexy gekleed gaat en verkracht wordt is het toch ook zelf schuld? Tsja, laten we vooral allemaal zo gaan denken, daar komen we een heel eind mee.
Misschien als we allemaal meer ons best zouden doen om het te begrijpen, misschien als het iets minder taboe zou worden, zouden meer pedofielen er voor uit durven komen dat ze deze gevoelens met zich meedragen en zouden meer pedofielen hulp krijgen om niet de fout in te gaan. Zouden wij als ouders meer pedofielen kennen en er meer bewust naar kunnen handelen en leed bij onze eigen kinderen kunnen voorkomen. Houd je vijand in de buurt, zodat je die goed in de gaten kunt houden!
Dit is wat er zoal in mij opborrelde al denkend over dit onderwerp. Misschien dat er later meer volgt, misschien dat dit alles was wat ik er over te zeggen had.
Met de vriendelijke groetjes van Schroefjelos
